Een bijzondere plaatsing....

Op 30 oktober jl. werd poes Didi bij ons asiel afgestaan door haar vorige baas. Omdat de dochter allergisch bleek, moest voor Didi een ander huis worden gezocht.

Didi

Deze mooie poes, met haar opvallende groenige ogen, bleek vanaf het eerste contact al een leuke en lieve poes, exact zoals haar vorige baas haar heeft omschreven. Na binnenkomst volgde de gebruikelijke werkwijze; Didi werd ingeënt, nagekeken door de dierenarts en er werd een afspraak gemaakt voor haar sterilisatie. Alles doorliep zij zonder problemen en nadat de hechtingen van de sterilisatie verwijderd waren, is ze op de website van het asiel gezet. Op zoek naar een nieuwe baas dus, net zoals de ruim 90 andere poezen die bij ons verbleven.

Ik herinner me nog heel goed dat Marianne Steunenberg, heel kort nadat Didi op de site gezet is, langs kwam en vertelde dat dit DE poes was waarna ze op zoek waren. Waarom van alle poezen juist deze, toch niet heel opvallende, poes? Nou, ten eerste natuurlijk door de naam (Didi was Diederiks bijnaam), die aparte groene ogen (Diederiks lievelingskleur) en het muisgrijs van de vacht (tja, muis...)

Nu komen dit soort situaties soms vaker voor, maar dit gaf ons ook een speciaal gevoel. Het leek de ideale situatie voor Didi, dus verhuisde ze naar de familie Steunenberg.

Didi

Wij hadden hier in de maanden daarna niet meer verder aan gedacht totdat Marianne langskwam om een poster voor het Diederik Steunenberg Jeugdtoernooi langs te brengen. Zij vertelde hoe blij ze met Didi waren en dat het inderdaad een speciale poes bleek. Qua karakter komt Didi overeen met het karakter van Diederik, maar ook bepaalde gewoontes die Diederik had.... heeft Didi ook! De foto van Didi's vaste ligplek, het gedenkhoekje van Diederik bevestigde het helemaal: deze poes hoort gewoon bij deze familie!

Wij zijn erg blij met deze adoptie, want dat is waar het asiel toch om draait. En het feit dat deze poes "voorbestemd" (b)leek maakt het wel heel erg speciaal!

Namens het team & de vrijwilligers van Stichting Zwols Dierenasiel,

Remco Liefers